Column: Speelbal - Utilities
blog

Column: Speelbal

Publicatie

6 jun 2013

Auteur

David van Baarle

Categorie

Utilities

Soort

blog

Tags

Toen Nederland als braafste jongetje van de klas zijn energiebedrijven opsplitste in energieproducenten en –transporteurs, volgde al snel een grote uitverkoop van de Nederlandse energiebedrijven. Toen de fusie van Nuon en Essent uiteindelijk toch werd afgeblazen, stonden Vattenfall en RWE hijgend op de stoep om de centrales over te nemen van de grootaandeelhouders. Lees: een groot aantal Nederlandse provincies.

Inmiddels is duidelijk dat de energiemarkt meer dan verzadigd is en dat er op termijn zelfs centrales moeten worden afgeschreven. Dat dit geen gunstige omstandigheden zijn voor duurzame energie, is nog zacht uitgedrukt. Sterker nog: nog nooit was het zo gunstig om kolencentrales te bedrijven. Zolang de Europese Unie geen harde uitspraken durft te doen over CO2-belasting in welke vorm dan ook, en dat zal ze zeker niet doen in economisch krappe tijden, zal de balans richting kolenenergie blijven uitslaan. Ik weet ook wel dat de moderne centrales efficiënter zijn en flexibeler zijn in te zetten, maar onder de streep zijn kolen vervuilender dan aardgas. Natuurlijk is wind- en zonne-energie nog gunstiger uit milieuoogpunt, maar helaas is de onrendabele top alleen nog maar hoger geworden.

Verwacht uit de hoek van de grote energiebedrijven dan ook geen grote investeringen meer in duurzaam productievermogen. Het voorbeeld van SED-SIC dat u kunt lezen in deze editie van Utilities laat zien dat partijen zelfs geen gunstige prijs willen afspreken voor peakshaving. Blijkbaar levert het meer op om de centrales extra de sporen te geven dan een grootverbruiker tijdelijk terug te schakelen.

Maar wie gaat er dan nog investeren in duurzame energie? De bal ligt nu bij de provincies die met de verkoop van het tafelzilver in ieder geval genoeg armslag hebben om grootschalige investeringen te doen. Hoewel de energiebedrijven nu niet direct zitten te wachten op concurrentie uit die hoek, zou het wel een logische reactie zijn op hun afwachtende houding. Gelukkig zijn er inderdaad steeds meer provincies en gemeentebesturen die op eigen initiatief investeren in duurzaam vermogen, slimme netten of energiebesparing. Dat is goed nieuws, want de opbrengsten van het tafelzilver kun je maar één keer besteden. Als we straks geen eigen gas meer hebben en ook geen nationale energiebedrijven, zijn we volledig afhankelijk van het buitenland. Met windvermogen, biomassa en al dan niet Chinese zonnepanelen blijf je aan de bal. En dat is beter dan een speelbal worden.

David.vanbaarle@industrielinqs.nl

Wellicht vindt u deze artikelen ook interessant

Schrijft u in voor onze nieuwsbrief en blijf altijd op de hoogte.